یجورایی بگی نگی شاید یجورایی عشقولانه -

جمعه دوازدهم آبان 1385

می شکند سکوت غریبانه اتاق

با فریادی و نهیبی بر خود

تا شاید

به خود آید این جان خمود خواب آلود

دهان کج ، چشم بسته و آینه ای در پیش

با این هیبت دلقک وار هم اما

به خنده در نمی آیم ، گریه ام می گیرد

چون با یک چشم هم می توان

نقش درد آلود زندگی را در آینه دید

آرام ، سنگین ، مبهوت

پشت بر آینه شاید ، هیچ و شاید همه چیز

رایحه ای همسفر باد ،حضوری غریبانه،

وفضای انباشته اتاق

روی بر می گردانم ، با ترس بامید

با امیدی که شاید

نشسته سردو بی حرکت درون مبل

کنار پنجره،یا

با آشکارا خشمی

قدم زنان در اتاق.

صدایی میشنوم به گمانم

چیزی در وجودم میشکند

شاید بغضی به قدمت تمام تنهایی هاست

آوای آهی به امید پرواز

رهیدن

شاید هم ، صدای بدرود من دیگر است،که

نرم و سبک ، با کوله باری در حال گریز است .

این با در آینه تصویر دلقکی است که می خندد.

نوشته شده توسط سارا در 3:42 قبل از ظهر | | لینک به این مطلب

درباره وبلاگ

من سارا 20 ساله
من تنها نيستم, اشکهايم را دارم,

اشکهايي که از غم تو بر گونه هايم جاري ست.

من تنها نيستم, لحظه ها را دارم,

لحظه هايي که يکي پس از ديگري عاشقانه مي ميرند تا حجم فاصله را کمرنگ تر کنند

فهرست اصلی

نوشته های پیشین

آرشیو موضوعی

پیوندها

آمار وبلاگ

افراد آنلاين:
تعداد بازديدها:

ترجمه قالب

تو میگی عهد و وفارو من شکستم٬ کار من نیست منی که از غم تو به غم نشستم٬ کار من نیست جرم من صداقتم بود که نداشتی٬ کار من نیست اومدم دوباره باز برای آشتی٬ کار من نیست سایه ی دربدری مونده رو دیوار٬ کار من نیست همه خوابیدن و چشمام مونده بیدار٬ کار من نیست jو می خواستی ذوق و احساسم بمیره٬ کار من نیست