به سفره افطار خیره شده ام. به کاسه شله زرد که با دارچین روی آن نوشته اند یا علی . به بشقاب رنگینک و نان و پنیر و سبزیو قدحی پر از آش رشته که با کشک و زعفران و نعنای تف داده شده تزئین شده است و به استکان چای . خدایا این همه نعمت را چگونه شکر گذارم؟

از من چه مانده است؟

یک سینه پر سوال ،یک دست بی جواب

یک شانه که هنوز چشمش به دست توست

یک قلب پر زدرد

یک آه خشک وسرد

این شد نصیب مرد

نای ستیز و پای گریزم نمانده است

جز پاره های روح

جز لاشه غرور

چیزی نمانده است

قلب من و تو را:

پیوند جا ودانه مهریست در نهان

پیوند جاودانه ما ناگسسته باد

تا آخرین دم از نفس واپسین من

این عهد بسته باد.

وفا خریدنی  نیست.!!!!..

                                        چینی شکسته دل

                                                                                  دیگه پیوند زدنی نیست!!!

یه زنجیری

نشته کنج زندان غم و غصه

دلش پر زخم از خنجرهای نامردی

جبین پر اخم از اندوه شیدایی

نگاهی کرد بر دستان یخ کرده

دلتنگیهای  آدمی  را  باد   ترانه  می خواند

رویاهایش را آسمان پرستاره نادیده می گیرد

و هر دانـۀ  برفی  به اشکی نریخته می ماند

سکوت 

 سرشار  از  سخنان   ناگفته  است

از حرکات ناکرده

و اعتراف به عشقهای نهان

و در این سکوت حقیقت ما نهفته

حقیقت من و تو

گاه آنکه ما را به حقیقت می رساند خود از آن عاریست

زیرا تنها حقیقت است که رهایی بخش است

اگر فردا پایان کار دنیاو آخرین روز بود باز هم من یک درخت سیب می کاشتم

                                                                   مارتین لوتر

یاد بهاران بر من فرود می اید

بی انکه از شخمی تازه بار بر گرفته باشم و

گسترش ریشه ئی را در بطن خود احساس می کنم

و ابرها با خس و خاری که در اغوشم خواهند نهاد

با اشک های عقیم خویش به تسلایم خواهند کوشید.

جان مرا اما تسلایی مقدر نیست:

به غیاب دردناک تو خواهم اندیشید

که افسون پلیدی از پای درامدی

و رد انگشتانت را

بر تن نومیدی خویش

در خاطره ئی گریان

جست و جو

خواهم کرد

و امروز این سیل خروشان اشکانم است که مرا می شکند

که مرا ناتوان می سازد

وتو

وتو تنها معبود و تنها معشوقم

باز به حقارت بر من خیره می شوی

نخواستن را در چشمانت می بینم, می خوانم و لمس می کنم

ولی ... چگونه باور کنم ؟؟؟

چگونه باور کنم که دیگر مرا نمی خواهی

آنگاه که من غرق نیاز تو ام

و چگونه باور کنم دوری ام برایت یک آرزوست

آنگاه که بی تو لحظه هایم تلخ و بی احساسند

و تو....

تو دیگر مرا نمی خواهی

و چگونه باور کنم؟؟؟

و امروز من

حتی توان یاری خواستن ندارم

شاید یاری دهنده ای نیست !!!

به دادم برس !!!

 باور کن با ورت دارم !باورم کن

من از خیالم من به رنگ رویایم کو له باری دارم از طراوت بی نیازی

سلام دوباره سلام می دونی چقد دوس دارم بهت سلام کنم از جواب سلام دادنت خوشم می یاد وقتی میگی سلام قربونت برم یجوری میگی پس بازم سلام سلام عزیز دلم سلام عشق من سلام مهربونم سلام

عزیزترینم سلام قشنگترینم سلام بهترینم

دلم می خواد همش سلام کنم دلم می خواد حتی وقتی دارم

می رم بگم سلام

پس سلام چون یواش یواش وقت رفتنمه

کاشکی تو هم

 .............................

سلام تولدت مبارک می دونم الآن می گی ....برو دیوونه بعدی می دونم الآن میگی من

که تولدم نیست دیوونه اما مگه مرگم یه نوع تولد نیست پس

تولدت مبارک

بی خیالش!آره!

نه گریه داره نه زنجه موره

آره بابا کدوم دیوونه ای واس تولد یکی می شینه به زاری کردن

همه لحظه های با تو بودن بوی مرگ می دن

می دونم که اگه بتونم

غرورم رو بکشم هنوزم می تونم تولد تو رو جشن بگیرم اما من شب چل و هفت تو رو هم گرفتم یجورا یی تو مردی

پس تولدِ مرگت مبارک!!!

سکوت می کنم

برای سوگ سکوت هایی که مرا به تو می رساند

و سکوت می کنم

به یاد خاطره های تلخ سکوت

سکوت هایی که اینقدر بین من و تو فاصله افکند

و منتظر می نشینم

و سکوت می کنم

برای سکوت هایی که مرا در ذهنت

برای همیشه

به خاکستری ازخاطره مبدل خواهد ساخت

و در سکوت

آرام آرام می گریم

به یاد عشقی که فراموشم کرد!

 روزی ربودم از چهره ی معشوقی بوسی

  ندايی آمد که هم بی ادبی هم لوسی

گفتم آخر گناهم چيست که اينچنين می گويی

گفت لب رو رها کرده ای و رخم را می بوسی

دلم می خواد هر جا رسیدم داد بزنم

داد بزنم و بگم عاشقتم !

دلم می خواد به هر بهونه ای اسم تو رو بیارم !

دلم می خواد همه بدونن که دوست دارم !

دلم می خواد...

بی تو بودن چقدر سخته !بی تو موندن چقدر درد داره !
نبودنت سخته ! ولی می شه دردش رو به امید اومدنت تسکین داد !

ام ا...! وقتی فکر می کنم که دلت رو به زور پس گرفتی و دادی به یکی دیگه ...

آخ که چقدر سخته !
اما ... اما من چی ؟ من که دلم هنوز پیش تو!دلمو چی کار کنم ؟

چقدر دوست داشتم الان پیشم بودی !

چقدر دوست دارم پیشم بودی و عین اولا می گفتی دیگه تنهام نمی ذاری !

بی تو بودن چقد سخته !
نخند که این حرفا بچه گونست . نگو که دیوونه شدی !
آخ که نمی دونی تو دیوونه ام کردی !

تو و اون چشمای نازت !
چشمایی که یه روزی بهم نگاه می کرد و می گفت دوسم داره و الان...

مواظب چشای قشنگت باش !

حيف لحظه هاي خوبي که براي تو گذاشتم

حيف غصه اي که خوردم، چون ازت خبر نداشتم

حيف حرفاي قشنگي که براي تو نوشتم

حيف رؤيام که واسه تو از قشنگياش گذشتم

حيف شب ها که نشستم با خيالت زير مهتاب

حيف وقتي که تلف شد واسه ديدن تو، تو خواب

                                                                       حيف فرصت هاي نقرام، حيف عمرم و دقيقم

حيف هرچي به تو گفتم، راستي راستي حيف سليقم

حيف اشکايي که ريختم واسه تو دم سپيده

حيف احساس طلاييم، حيف اين عشق و عقيده

حيف شاديم توي روزي که مي گن تولدت بود

حيف هرچي که سپردم، حيف هرچي که نبودي

پرودگارا !

    تو آنی که آنی ،
     من آنم که دانی ،
        چنانی که باید ؛چنان کن که باید .

   من آن خواهم که دانم ،تو آنم ده که باید

به نام آنکه عشق آفريد تادر فراسوی ژديده های عالم به دنبال محبت باشيم

بر بلندای غمگين ترين تپه جهان

به خط افق در آبی ترين آسمان می نگرم

چون رهروی خسته

نه ديگر

نه

مرا ديگر سر بازگشتی نيست

من به جنگ با خود آمدم .

اشک زمانی زیباست که برای عشق باشد .

عشق     زمانی زیباست که برای تو باشد

و تو

       زمانی زیبایی که برای من باشی .

کنم هر شب دعایی کز دلم بیرون رود مهرت 

ولی آهسته می گویم

بـا تـو آغــاز مـي کـنـم خـوب مـن بـه نــام تـو
مـي نـو يــسـم قــصــه اي تــازه از الهـام تـو

اي شروع دلـپــذيـر مثل خورشـيد بي نـظـيـر
به تو تـقـديـم مي کنـم عشـقو از مـن بـپـذير

اي قــشــنـگ تـرين بـهانه واسـه گفتن ترانه
مـن يـه عـشـق جاودانه به تو تقديم مي کنم

در اين غربت شـبـانـه با صــداقـت عاشـقـانه
قلـبـمـو بـا ايـن تـرانـه به تـو تقديـم مي کـنم


اي طـلـوع مـــاندگار گـل هـمــيـشــه بــهــار
به تو تقديم مي کنم هر چه هست در روزگار

گفتـه ها ناگفـته هـا هـر چـه هست در باورم
بـه تــو تــقــديــم مـي کــــنـم آرزوي آخــرم

اي قــشــنـگ تـرين بـهانه واسـه گفتن ترانه
مـن يـه عـشـق جاودانه به تو تقديم مي کنم

در اين غربت شـبـانـه با صــداقـت عاشـقـانه
قلـبـمـو بـا ايـن تـرانـه به تـو تقديـم مي کـنم

يه روز يه فرشته ، آهسته آهسته                          اومد و شدش يار اين دل خسته
هنوزم كه  هنوزه  اون   كنارمه                               مونس و  غمخوار  و  دلدارمه 

یه لحظه چشمات رو ببند

ببین هنوز دوستت دارم

شبها که خوابت نمیاد

منم به یادت بیدارم

دستهاي تو توانايي آن را دارد ... كه مرا زندگاني بخشد ...

چشم هاي تو به من مي بخشد ... شور عشق و مستي ...

و تو چون مصرع شعري زيبا ... سطر بر جسته اي از زندگي من هستي...

دفتر عمر مرا ...  با وجود تو شكوهي ديگر ... رونقي ديگر هست

با چشمانی بسته
به فکر فرو رفته بودم
به روزهای رفته
به روزهایی که هیچ چیز به خاطر ندارم
و نمی دانم چرا در بستر بیماری به سر می بردم
تو بگو چرا؟ و من در سکوت فرو رفتم
و نمی دانم چرا؟
همه ی روزهای اردیبهشت داغ اند
و من نه ماه در خواب عمیق فرو رفته بودم
حالا سرم را بلند می کنم و به اطراف نگاه میکنم
همه ی چیزها با من غریبه اند
و من فکر می کنم
اردیبهشت ماه چندم سال است
و نمیدانم چرا هشتاد و سه به فراموشی سپرده شده است
من فکر میکنم اردیبهشت چه ماهی از سال است
من فکر می کنم بیست و شش مرداد چند بار تکرار می شود
و اینجا من به چه چیزی می رسم
و من به صبحی فکر می کنم که در اردیبهشت مچاله شده است

مرسی غریبه