ای فرشته خوشبختی :

کاش می دانستی که روزهایم بی تو چه سوت وکور است و چشمانم مدتهاست حریری از شبنم اشک بر روی خود کشیده اند تا پس از تو دنیا را همیشه تار ببینند کاش می دانستی که چگونه قلبم سرگردان کوچه پس کوچه های تنهایی شده آه که حتی لبانم هم لبخند را فراموش کرده اند

گویا که هیچ وقت پیش از این بروی دنیا نخندیده اند

هر صبح تا غروب چشمان خسته من

دوخته به قاب پنجره منتظر آمدن تو خیره به بیرون است

تا که شاید بار دیگر صدای قدمهایت در گوش کوچه بپیچد

منتظرم تا که بیایی

چرا که تو می توانی با لبخندی تمام فاصله ها را از میان برداری

زیرا که تو توانایی بخشش داری

جز آستان توام در جهان پناهی نیست                              سر مرا بجز این درگه حواله گاهی نیست
عدو چو تیغ کشد من سپر بیندازم                                   که تیغ ما بجز از ناله وآهی نیست
بگذار جسم تو برای کسی باشد که روح عریانش را دوست داشته باشی"

ما هیچ نیستیم جز سایه ای زخویش                            آئین آینه خودرا ندیدن است

مردان در قاموس مردانگی به وسعت غیر قابل تصوری نامردند برای اثبات نامردی، همین بس که فقط در مقابل

قلب فریفته زنی احساس می کنند که خدا مردشان آفریده

شکسپیر می گوید: هر عمل سه وجه دارد   .  حرکت، اقدام ، اجرا

اگر لذت ترک لذت بدانی                                        دگر شهوت ونفس رالذت ندانی

هستم تا هستی ،میگویم تا بگویی، میخوانم تابخوانی، میجویم تابجویی، میخواهم تابخواهی، مینامم تابنامی، می سُرایم تا بسُرایی، میرانم تا برانی، می روم تا بروی

هر که در این سرا درآید نانش دهید واز ایمانش مپرسید ،چه آن کسی که به درگاه بایتعالی به جان ارزد ،البته بر خوانِ بولحسن به نان ارزد

"شیخ ابولحسن فرقانی"

یک شب آخر آه سحر خواهم گرفت

داد خود را زان همه بیدادگر خواهم گرفت

چشم گریان را به طوفان بلا خواهم سپرد

نوک مژگان را بخوناب جگر خواهم گرفت

ناله ها خواهم زدو در برو بحر خواهم فتاد

شعله ها خواهم شد و در خشک وتر خواهم گرفت

وخوشتر،

حال مرغی که از قفس پریده باشد..........